O documento de inicio do Plan Director de Acuicultura, presentado no mes de marzo de 2011, recollía xa a posibilidade de emprazar plantas acuícolas en espazos protexidos por Rede Natura. Nese momento o Goberno galego indicou que ía "establecer unha clasificación das zonas do noso litoral, de xeito que se produza o menor impacto ambiental posible". Así, dividiu a superficie de costa en catro grandes bloques: zonas sen protección, espazos con solo rústico "de especial protección", os protexidos polas normas autonómicas e os que forman parte da Rede Natura 2000 (ou hábitats prioritarios, LIC, ZEPA, etc.)

Para as zonas máis protexidas, a Consellería do Mar (agora tamén o Medio Rural) avanzou a posta en marcha de "un ou varios plans sectoriais de incidencia supramunicipal". Isto é o que vén de aprobarse por parte do Consello da Xunta. "En dito plan terase en conta a normativa sobre a protección dos hábitats e máis a Rede Natura 2000", apuntaba ese documento inicial. Mais a Xunta decidiu obviar este paso e dar o visto e prace á instalación destas infraestruturas ao longo de todo o litoral.

En calquera caso, o borrador xa evidenciaba que ía ser posible levantar plantas acuícolas en lugares de especial protección: "deberán respectar, no posible, as zonas dos Parques Naturais, no seu entorno e nas zonas incluídas na Rede Natura 2000 e outras figuras de protección medioambiental".

Acabado de saír de San Caetano semella que o novo plan acuícola xa puxo rumbo cara a Bruxelas. Será, con toda probabilidade, da man de varios colectivos ecoloxistas e montado nunha denuncia. O coordinador xeral de Verdegaia, Xan Duro, non dubida que a súa organización, xa sexa en solitario ou coas demais da Federación Ecoloxista Galega, denunciará ante a Unión Europea un documento que culmina "a desmontaxe da legalidade xurídica do territorio" e que, malia aos "subterfuxios legais", colisiona coa Rede Natura, di.

Tamén dende a Asociación para a Defensa Ecolóxica de Galiza (Adega), que xa se opuxera con dureza ao plan acuícola do bipartito, se anuncian mobilizacións inminentes se este plan se pon en marcha sen modificacións. Como Duro, o secretario executivo de Adega, Fins Eirexas, ve no documento da Consellería do Mar o "último chanzo" do "derrubamento da lexislación ambiental", esencialmente da aprobada polo bipartito, pero tamén da dos gobernos de Manuel Fraga.

En declaracións a Praza Pública, Eirexas detalla que, ante a imposibilidade de derrogar o conxunto de normas que puñan restricións á acuicultura, o actual Executivo lle foi "facendo buracos", xa fose "coa declaración de interese público de primeira orde" para a acuicultura, que equipara as piscifactorías a centros de Salvamento Marítimo, instalacións de seguridade do Estado ou portos refuxio, ou co cambio legal que reinstaura o sistema de compra venda para os terreos das factorías, no canto de concesións administrativas, tal e como dispuxera o gabinete de PSdeG e BNG.

En opinión de Eirexas a finalidade última non é outra que lograr que "as multinacionais como Pescanova poidan facer o que lles pete en calquera sitio do litoral, xa sexa en Touriñán, en Corrubedo, nas Illas Atlánticas ou onde sexa", e facelo co "beneplácito da Administración". Non obstante, desde Adega teñen claro que, cando menos polo momento, o novo plan director da acuicultura é "un brinde ao sol". A falta de financiamento público, tanto da Xunta como da UE fará que, a curto prazo, ningunha empresa se embarque nun proxecto acuícola de grandes dimensións na costa galega.

A produción acuícola superou, en 2010, as 222.000 toneladas en produtos de consumo, segundo os datos do Anuario da Acuicultura, recollidos polo Instituto Galego de Estatística (IGE). Respecto do ano 2009, o volume de produción caeu en máis dun 5,8%. Recolléronse menos quilogramos tanto de bivalbos (especialmente mexillón) como de algas e peixes. Só a produción de ollomol en piscifactoría foi máis cuantiosa durante o último exercicio do que se teñen datos (2010) en relación co ano anterior.